Mithe Mithe Sohne Tere Bol

کونین دے والی دا گھر بار بڑا سوہنا سونہہ رب دی مدینے دا دربار بڑا سوہنا

اکھیاں دے نیر جدائ وچ دن رات وگاۓجاندےنیں خوش بختاں نوں محبوباں دے دیدار کراۓ جاندے نیں اک وار فرشتے روضے تے جوآوندے فیر نہ آوندے نیں سرکار دے امتی نے جہڑے مڑمڑ کے بلاۓ جاندےنیں کعبے دا دوارا کیہہ آکھاں روضے نظارا کیہہ آکھاں ایتھے درد سناۓ جاندےنیں اوتھےدرد ونڈاۓ نیں اک جھلک پی جد یوسف دی ہتھ کٹے عورتاں مصردیاں بن ڈٹھیاں اہدے نام اتوں کئ سیس کٹاۓجاندےنیں کئ جاگدیاں دی عمر گئ رکھ رکھ کے افیاں یار دیاں سفنے وِچ آکے کیّاں دے سُتّے لیکھ جگاۓجاندےنیں ایہہ عشق ظہوری کئ واری مرنے توں پہلاں ماردااے دکھ سہہ کے وی مجبوباں دے سو اٹھاۓجاندے نیں

یہ آرزو نہیں کہ دعائیں ہزار دو پڑھ کےنبی کی نعت لحد میں اتاردو

کہیں نہ دیکھا زمانے بھر میں جو کچھ مدینے میں آکے دیکھا تجلیوں کا لگا ہے میلہ جدھر نگاہیں اٹھا کے دیکھا

تری جیالوں کےنیچےتیریرحمتوں کے ساۓ جسے دیکھنی ہو جنت وہ مدینہ دیکھ آۓ

کیا لطف ہے سخن کا اگر چشم تر نہ ہو ملتا نہیں ہے درد جو ان کی نظر نہ ہو