Main Nahi Maangta Zamany Se

اے صبا سرکار کی باتیں سنا سّیدِ ابرار کی باتیں سنا

یا مصطفٰی خیرالوریٰ تیرے جیا کوئی نہیں کینوں کہواں تیرے جیا تیرے جیا کوئی نہیں

آکھیں سوہنے نوں واۓ نی جے تیرا گزر ہووے میں مر کے وی نئیں مردا جے تیری نظر ہووے دم دم نال ذکر کراں میں تیریاں شاناں دا تیرے نام توں وار دیاں جنی میری عمر ہووے او کیسیاں گھڑیاں سن مہمان ساں سوہنے دے دل فیر وی کردا اے طیبہ دا سفر ہووے دیوانیو! بیٹھے رہو محفل نوں سجا کے تے شاید میرے آقا دا ایتھوں وی گزر ہووے جے جیون دا چار رکھنا ایں توں راہیا مدینے دیا سوہنے دے دوارے تے مر جاویں جے مر ہووے کیوں فکر کریں یارا ماسہ وی اگیرے دا اوہنوں ستّے ای خیراں نیں جدا سائیں مگر ہووے ایہہ دل وچ نیازی دے اک آس چروکنی اے سوہنے دے شہہر اندر میری وی قبر ہووے

اس کرم کا کروں شکر کیسے ادا جو کرم مجھ پہ میرے نبی نے کیا میں سجاتا تھا سرکار کی محفلیں مجھ کو ہر غم سے رب نے بری کردیا اس کرم کا کروں شکر کیسے ادا

میں لجپالاں دے لَڑ لگیاں میرے توں غم پرے رہندے میری آساں امیداں دے سدا بوٹے ہرے رہندے

ہر ویلے منگاں میں دعاواں کملی والیا تیرےسوہنےروضےتےمیں آواں کملی والیا