Konain De Waali Da Ghar Bara Sohna

یہ آرزو نہیں کہ دعائیں ہزار دو پڑھ کےنبی کی نعت لحد میں اتاردو

نگاہ رحمت اٹھی ہوئی ہے وہ سب کی بگڑی بنارہے ہیں کھلا ہوا ہے کریم کا در،بھرےخزانےلٹا رہے ہیں

اکھیاں دے نیر جدائ وچ دن رات وگاۓجاندےنیں خوش بختاں نوں محبوباں دے دیدار کراۓ جاندے نیں اک وار فرشتے روضے تے جوآوندے فیر نہ آوندے نیں سرکار دے امتی نے جہڑے مڑمڑ کے بلاۓ جاندےنیں کعبے دا دوارا کیہہ آکھاں روضے نظارا کیہہ آکھاں ایتھے درد سناۓ جاندےنیں اوتھےدرد ونڈاۓ نیں اک جھلک پی جد یوسف دی ہتھ کٹے عورتاں مصردیاں بن ڈٹھیاں اہدے نام اتوں کئ سیس کٹاۓجاندےنیں کئ جاگدیاں دی عمر گئ رکھ رکھ کے افیاں یار دیاں سفنے وِچ آکے کیّاں دے سُتّے لیکھ جگاۓجاندےنیں ایہہ عشق ظہوری کئ واری مرنے توں پہلاں ماردااے دکھ سہہ کے وی مجبوباں دے سو اٹھاۓجاندے نیں

جب مسجد نبوی ﷺ کے مینار نظر آۓ اللہ کی رحمت کے آثار نظر آۓ

مٹھے مٹھے سوہنے تیرے بول کملی والیا کج لیندے عاصیاں دے پول کملی والیا

یا رسول اللہ تیرےدر کی فضاؤں کو سلام گنبد خضریٰ کی ٹھنڈی چھاؤں کو سلام